Час знешняй адсутнасці
Аксана Данільчык

Набыць папяровую версію або электронную: Apple, Google, Kobo

Google Preview

ISBN 978-1-915601-27-8
e-ISBN 978-1-915601-28-5
134 стар., мяккая вокладка

Кніга вершаў “Час знешняй адсутнасці” — гэта погляд у глыбіню сябе, існаванне на адлегласці ад прадвызначаных маршрутаў, рэфлексія над тым, што сыходзіць з цягам часу, і тым, што застаецца; імкненне захаваць сябе і ўласны голас незалежна ад абставін і распавесці пра гэта мовай экзістэнцыйнай паэзіі, у якой аўтарскае “я” бачна, чутна, адчувальна.

* * *

Паэтычнае маўленне Аксаны Данільчык адначасова вельмі натуральнае і высокамастацкае. Натуральнасць не нагадвае знарочыстай празаізацыі, а высокамастацкасць не стварае ўражання эстэцтва. У выніку перад намі незвычайная стылістычная раўнавага, якую можна назваць нават унікальнай. Тут няма высілкаў, якія б маглі быць абазначаны штампам «мастацкія пошукі»: тэксты не прымушаюць думаць, быццам аўтарка штосьці «згубіла і шукае». Верагодна, яна ўжо знайшла. І найперш – свой голас, роўны і спакойны, што аднак не робіць яе лірычны аповед нудным, а інтанацыю манатоннай. Унутраная змястоўная дынаміка застаецца выразнай, бо паэтызуецца ў гэтай кнізе само адчуванне быцця ў яго невычэрпнасці,  хісткасці і няўлоўнасці. Ці, кажучы словамі самой паэткі, – адчуванне жыцця «статычным знешне, унутрана рухомым і адасобленым ад марных парыванняў». (Алесь Дуброўскі)

* * *

Ікастычная паэзія Аксаны Данільчык, беларускай паэткі, перакладчыцы і даследчыцы літаратуры, паддаецца шматлікім інтэрпрэтацыям, дзякуючы глыбіні паэтычнага слова аўтаркі, якое раскрывае самую прыхаваную сутнасць яе разнастайнай творчасці. Вершы Аксаны складзеныя нібы мазаікі: увага да дэталяў, што вынікае з асобных словаў, паўзаў і маўчанняў паэтычнага рытму злучае гэтыя элементы ў аднародную і маляўнічую выніковую кампазіцыю. (Сальваторэ Дзі Марцо)

Аксана Данільчык —  аўтарка паэтычных зборнікаў “Абрыс Скарпіёна” (1996), “Il Mezzogiorno” (2006), “Сон, які немагчыма забараніць” (2011), “Блюмэнштрасэ” (2018), кніжкі вершаў для дзяцей “Павуцінка на агрэсце” (2005); у 2019 годзе ў Італіі выйшла кніга выбраных вершаў “Il canto del ghiaccio” (Edizioni Controluce).

Удзельнічала ў літаратурных міжнародных фестывалях і семінарах у Беларусі, Літве, Украіне. Вершы перакладаліся на англійскую, італьянскую, літоўскую, польскую, рускую і ўкраінскую мовы; уваходзілі ў калектыўныя зборнікі і анталогіі. Перакладае з італьянскай мовы.

Лаўрэатка прэміі “Залаты апостраф” часопіса “Дзеяслоў” за найлепшую публікацыю ў намінацыі “Паэзія” (2021).